അന്യമതവെറുപ്പിന്റെ ദുഷിച്ച കാറ്റ്

ഈ ലോകം മതവിശ്വാസികളാൽ നിറഞ്ഞതാണു്. ഒരു മതമല്ല, അനേകം അനേകം. മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ അറിയപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിൽ തുടക്കം മുതൽ കാണുന്ന സംഗതിയാണു് അന്യമതവിശ്വാസത്തെയും വിശ്വാസികളെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമം. ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ കാലഘട്ടത്തിലാണു് കുറച്ചെങ്കിലും സഹിഷ്ണുതയോടെ പലമതക്കാർ ഒരേ രാജ്യത്തു് ഒരുമിച്ചു ജീവിയ്ക്കുന്നതു്. എന്നാൽ, അന്യമതവിശ്വാസത്തോടുള്ള അസഹിഷ്ണുത പൂർണ്ണമായും മനുഷ്യവർഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുമില്ല. കൊല്ലും കൊലയും ചെയ്യുന്ന വിശ്വാസികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നു മാത്രം. എന്നുവെച്ചു് അന്യമതവിശ്വാസത്തോടും വിശ്വാസികളോടും മനസ്സിലുള്ള അകൽച്ചയും വെറുപ്പും പുറത്തുകാണിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുകയുമില്ല, പലരും അതു് പലവിധത്തിൽ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കും, അന്യമതക്കാർക്കു് വീടു വാടകയ്ക്കു നല്കാതെയും, അവരുടെ സ്കൂളിൽ പഠിയ്ക്കാതെയും, അങ്ങനെ അങ്ങനെ. ചിലർ കാണുന്നവരോടെല്ലാം തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ അന്യമതവെറുപ്പു് വായിലൂടെ അലക്കിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കും. ഈ വായ്നാറ്റവും അസഹ്യമാണു്.

ഇങ്ങനെയൊക്കെയുള്ള ഈ ലോകത്തു്, അന്യമതവെറുപ്പിന്റെ ദുഷിച്ച കാറ്റടിയ്ക്കാതെ ജീവിയ്ക്കാൻ സാധ്യമല്ല. (പുറംലോകമറിയാതെ, ഏതെങ്കിലും മലയിലുള്ള മൊണാസ്ട്രിയിൽ പോയി ജീവിയ്ക്കണം.) ആ കാറ്റിനോടു പ്രതികരിയ്ക്കുന്നതു് സ്വന്തം വികാരവും ആളിക്കത്തിയ്ക്കുന്നതിലേയ്ക്കേ എത്തുകയുള്ളു.

അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ, ഈ ലോകത്തുള്ള വിശ്വാസികൾ തമ്മിലുള്ള അന്തരവും അതിലൂടെ അവർ തമ്മിലുള്ള അകലവും എങ്ങനെ കുറയ്ക്കാം എന്നു ചിന്തിയ്ക്കൂ.